قالبگیری سنتی یکی از روشهای رایج برای تهیۀ قالب از دندانها و لثهها به منظور ساخت دندان مصنوعی است. در این روش، از مواد قالبگیری خاصی استفاده میشود که پس از قرار گرفتن در دهان، شکل دقیق دندانها و لثهها را به خود میگیرد.
مراحل قالبگیری سنتی:
- آمادهسازی بیمار: دندانپزشک دهان بیمار را از نظر وجود پوسیدگی، التهاب یا هرگونه مشکل دیگری بررسی میکند. سپس، دندانها و لثهها را تمیز میکند.
- انتخاب مادۀ قالبگیری: بسته به نوع دندان مصنوعی و شرایط دهان بیمار، دندانپزشک مادۀ قالبگیری مناسب را انتخاب میکند. مواد قالبگیری معمولاً به دو دستۀ هیدروکلوئیدهای برگشتپذیر و غیر برگشتپذیر تقسیم میشوند.
- آمادهسازی مادۀ قالبگیری: مادۀ قالبگیری طبق دستورالعمل سازنده مخلوط و آماده میشود.
- قرار دادن مادۀ قالبگیری در دهان: دندانپزشک با استفاده از یک سینی مخصوص، مادۀ قالبگیری را به آرامی در دهان بیمار قرار میدهد و از بیمار میخواهد که چند دقیقه صبر کند تا ماده سفت شود.
- برداشتن قالب: پس از سفت شدن مادۀ قالبگیری، دندانپزشک به آرامی قالب را از دهان بیمار خارج میکند.
- بررسی قالب: دندانپزشک قالب را از نظر دقت و کامل بودن بررسی میکند. درصورتیکه قالب دارای نقصی باشد، قالبگیری تکرار میشود.
مواد قالبگیری رایج:
- آلژینات: یک مادۀ قالبگیری غیرقابل برگشت است که بهسرعت سفت میشود و دارای طعم و بوی مشخصی است.
- آگار: یک مادۀ قالبگیری برگشتپذیر است که پس از گرم شدن نرم میشود و پس از سرد شدن سفت میشود.
مزایای قالبگیری سنتی:
- هزینۀ کمتر: نسبت به روشهای دیجیتال، هزینۀ کمتری دارد.
- سادگی: روش انجام آن سادهتر است.
معایب قالبگیری سنتی:
- دقت کمتر: نسبت به روشهای دیجیتال، دقت کمتری دارد.
- احساس ناخوشایند برای بیمار: برخی بیماران ممکن است به دلیل طعم و بوی مواد قالبگیری یا قرار گرفتن جسمی خارجی در دهان احساس ناخوشایندی داشته باشند.
- امکان ایجاد حباب هوا: در هنگام مخلوط کردن مادۀ قالبگیری ممکن است حباب هوا ایجاد شود که بر روی دقت قالب تأثیر میگذارد.
تکنیکهای جدید قالبگیری:
در سالهای اخیر، روشهای جدیدی برای قالبگیری دندانها ابداع شده است که دقت و سرعت کار را افزایش میدهند. یکی از این روشها، قالبگیری دیجیتال است که در آن از اسکنرهای سهبعدی برای تهیۀ قالب استفاده میشود.
انتخاب روش قالبگیری مناسب به عهدۀ دندانپزشک است و به عوامل مختلفی مانند نوع دندان مصنوعی، شرایط دهان بیمار و امکانات موجود در مطب بستگی دارد.